Revenge of the Nokia

Door DaMarcus op maandag 28 december 2009 21:26 - Reacties (9)
Categorie: -, Views: 4.849

Een ieder van ons zal er wel eens last van hebben gehad: een telefoon die niet compatible was met waterschade waardoor laatste overwon. Ook ik mag er nu onder lijden. De eerste Kerstdag was het feest voor mij. Ik was in de veronderstelling dat m'n toestel in de woonkamer lag. Nou, forget it but. Na het leeghalen van de wasmachine kwam ik m'n toestel ineens tegen, een BlackBerry Bold 9700. Slechts 3 weken oud en nu al naar z'n grootje.

Maar zo moedig als ik was, deassembleerde ik het toestel tot zover ik kon. Gelukkig had ik niet kleiner dan Torx T6 in huis liggen en is de schroefmaat van de schroefjes in de Bold Torx T5. Vooruit dan maar, de kachel wat hoger opstoken en de gedeassembleerde Bold 9700 op de verwarming. Nu deze toch op de verwarming ligt te drogen, zal ik jullie eens uitleggen waar de titel op slaat. Nee, ik ga verder terug. Terug naar de tijd dat ik m'n eerste echte toestel in handen had, dat was 4 jaar ervoor.

Gezien ik er destijds zo'n 30,- tot 40,- per maand aan beltegoed verstookte, vonden ik en mijn ouders het niet onverstandig om een mobiel abonnement te nemen met een daarbijbehorend toestel. Ik herinner mij nog ergens mei 2005 geloof ik. De Samsung D500 was nog maar net op de markt. Een kuddedier als ik was, moest en zou ik dat toestel ook moeten hebben. Immers, elke tiener liep er mee rond. Volgens mij zat ik toen ook in die fase en wilde ik er ook bij horen. Voor degenen die niet weten hoe het toestel er er ziet:

Samsung SGH-D500

En o, deze had destijds specificaties en een design om van te smullen. Een fatsoenlijk kleurenscherm, Bluetooth, 1.3MP camera en ~ 100MB opslagruimte. Ik voelde me net als een keizer. Hemels, wat een toestel. Met menigeen Java-game heb ik m'n tijd doorgebracht. De graphics waren destijds voor in z'n tijd vooruit.

DaMarcus-bestendig was het toestel niet helemaal. Het scherm was een kwetsbaar onderdeel van deze telefoon. In 2 jaar tijd heb ik er 3 schermen doorheen gejaagd. Gemiddeld ieder halfjaar een dus. De eerste keer was ik zo stom om terug te gaan naar de Vodafone Store welke de hoofdprijs rekende voor een nieuw scherm. De keren er op wist ik beter en stapte ik naar binnen bij Hasan Telecom. Die mocht dan wel imitatieschermen hebben, zijn prijs was een stuk aantrekkelijker.

Na een kleine 2 jaar was het dan eindelijk tijd om te verlengen. En ik had geen idee waar ik moest beginnen met zoeken naar m'n volgende toestel. Her en der zag ik wel nieuwe toestellen voorbijkomen die het allemaal net niet waren. Totdat ik oog in oog met dit toestel kwam:

Nokia E61i


De Nokia E61i. Ik ontmoette deze voor het eerst op de Nokia-site. Reviews had ik nog niet doorgelezen, ik belde gelijk de Vodafone Store op om deze voor me te reserveren. Wat vond ik dat een prachttoestel. Een QWERTY-toetsenbord, dat is wat ik wilde. Een schermdiagonaal van 2.4" met een schermresolutie van 320x240. En UMTS aan boord, dus internetplezier gegarandeerd. Daarnaast was er voor Symbian ook genoeg verkrijgbaar qua applicaties. Man, ik kon m'n geluk niet op.

Dit toestel heb ik op een vrijdagmiddag opgehaald. Dat was de beste dag in m'n leven met het toestel. Ik herinner mij als de dag van gisteren dat ik met een aantal vrienden een weekendje weg zou gaan richting Duinrell en dat we op zaterdag zouden gaan paintballen in Spaarnwoude (aanrader). Die vrijdagavond hadden we trek in pizza. Natuurlijk wilde ik per direct de capabiliteiten van m'n toestel uitproberen. Uiteindelijk hebben we online pizza's besteld en kreeg ik de orderbevestiging in m'n mailbox. Nog geen kwartier later stond de koerier bij de ingang. Oh dear, de D500 werd overroeld door m'n nieuwe Nokia E61i.

Het toestel heeft het lange tijd met mij uitgehouden. Maar er kwam een moment da tik een firmware-update uitvoerde en het toestel trager dan ooit werd. Toegegeven, ik SMS'te veel. En een gebruik aan opslagruimte had ik niet met het toestel. Op een gegeven moment stonden er meer dan 2.000 smsjes in m'n inbox. Hiervan dacht ik dat dit de boosdoener was dat m'n toestel enorm vertraagde. Na een hard reset was het toestel net zo snel als dikke stront door een vergiet. Niet dus.

Dit was ook de periode dat ik mij steeds meer ging interesseren in hardware in telefonie. Uiteindelijk kwam ik er achter dat de CPU - de TI OMAP 1710 ARM-926 - te traag was om de Symbian S60v3 onder de plak te houden. Het was een rollenspel waarbij de rollen waren omgekeerd. De CPU had kennelijk aardig te lijden onder het het brakke Symbian. Het beluisteren van muziek, instant messaging en mobiel internetten was teveel gevraagd van het toestel. Dit liep dan uit in een vastloper of een van de applicaties nokte er mee. De uiteindelijk boosdoener is het werkgeheugen geweest gok ik, dit was 45MB RAM. Iets waarvan ik nog steeds denk dat dit te weinig was voor wat ik met het toestel deed.

De Nokia had ik al 1 jaar en 8 maanden in bezit en ik besloot er een punt achter te zetten. Ik en Nokia waren duidelijk incompatible met elkaar. Nokia PC Suite weigerde te back-uppen en de back-ups die wel lukten konden niet worden teruggeplaatst naar het toestel. Verder had het toestel ook random crashes. Het was een druppel die een emmer deed overlopen.

En omdat er een nieuw winkelcentrum was aangelegd met daarin 2 telecomshops, was ik gek genoeg om niet verder te reizen dan nodig was. Immers is reistijd met de auto van m'n huis naar deze winkel slechts een kwartiertje. Dus zo enthousiast als ik was, stapte ik deze winkel binnen. Hoe ik met de verkoper kennis maakte, weet ik niet meer. Wat ik wel weet, is dat ik eerst mijn rant heb losgelaten met betrekking tot Nokia en Symbian. Het werd duidelijk in het vehraal dat Nokia er niet meer inkwam bij mij. De E61i had m'n ervaring met Nokia en Symbian immers goed verneukt.

Geruchten leerden mij ooit dat als je eenmaal aan een BlackBerry zou beginnen je niets anders meer zou willen. Deze keer was ik wel snugger genoeg om me reviews door te lezen voordat ik zou beginnen aan een nieuw toestel. Omdat ik baat had bij een groot schermdiagonaal zou de BlackBerry Storm m'n volgende toestel worden.

BlackBerry Storm 9500

En ja, voor mij is het waar. Toen ik eenmaal begon aan het BlackBerry OS wilde ik niks anders meer. Ondanks dat er nog volop kinderziektes waren in de firmware van de Storm was dit al een hele vooruitgang. Zowel qua snelheid als gebruiksgemak. Het toestel voldeed ook naar m'n wensen al moest ik wennen aan het scherm met haptische feedback.

Dat laatste heeft ook het toestel zijn leven gekost. Immers was ik een QWERTY-toetsenbordje gewend. In de tijd dat ik met het toestel heb gewerkt, heb ik nooit echt kunnen wennen aan het scherm. Het werkte niet slecht maar het was niet wat ik zocht. Ik neigde dan ook weer terug naar een QWERTY-toetsenbord. De volle mep hiervoor betalen had ik geen zin in. Zodoende ging ik weer terug richting telecomshop om de situatie uit te leggen. Ik kwam daar wel vaker om ze te hulp te schieten bij technische problemen en dergelijke. Het waren onkundige mensen maar af en toe kwamen ze er niet uit.

Nadat ik m'n situatie had uitgelegd kon ik voor een leuke prijs een Bold 9700 meekrijgen. M'n Storm kon ik doorverkopen en uiteindelijk heeft me niet veel extra gekost. De eerste 2 dagen kostte het me enige gewenning om overweg te kunnen met het trackpad en het toetsenbord. Maar toen ik dit eenmaal onder knie had, kreeg ik het idee dat het m'n grote vriend voor onderweg werd. Immers deed de Bold 9700 goed wat hij moest doen en deed hij mij Symbian en Nokia vergeten. De BlackBerry was snel, had nooit een vastloper en ging 5 dagen mee op een accu bij regelmatig gebruik.

En ja, diezelfde Bold 9700 heeft het gevecht met de wasmachine verloren. 3 weken heb ik er van kunnen genieten. Maar zo gek als ik was, ging ik richting dezelfde telecomshop waar ik vaker kwam. Ik had mijzelf al voorgenomen in ieder geval een niet al te duur toestel meer aan te schaffen via het wereldwijde web. De kans dat ik een nieuwe Bold zou krijgen, achtte ik gering. Immers was het m'n eigen fout dat het toestel naar z'n grootje was.

In de winkel lag een E71 op de toonbank als demotoestel. Deze lag er al langer en deze keer kon ik er niet vanaf blijven. Ik was benieuwd naar de performance van de opvolger van mijn graftelefoon. Ik had er al positieve verhalen over gehoord, maar wilde ze deze keer zelf ervaren. En het viel mij niets tegen. Waar de E61i al zou vastlopen, pruttelde de E71 vrolijk door. Het kwam niet over als een goed mobiel OS maar ook niet als een slecht OS. De verkoper merkte op dat ik aan het spelen was met de E71 en kende mijn afgunst tegen Symbian. Ik vertelde hem dat deze lichtelijk waren bijgedraaid. Symbian S60 kon mij enigzins bekoren na er even mee te hebben gespeeld. Beter gezegd: de eerste indruk was goed.

Nadat ik mijn probleempje van de Bold 9700 uitlegde, kwam de verkoper met een voorstel. Ik zou de Nokia E71 van zijn vrouw overnemen en hij zou mij een nieuwe Bold 9700 bezorgen. Voor mij een win-win situatie gezien ik nu goedkoper uit ben dan de nieuwprijs van Nokia E71 en de inkoopsprijs van de Bold 9700. Om nou voor 2 / 3 weken een Nokia E71 te kopen, klinkt als krankzinning. Maar dit is mijn voordeligste en beste mogeilijkheid.

Kan ik mijn rampenervaring met Symbian doen vergeten en een nieuwe start maken? Zal mijn afgunst verdwijnen of moet ik na 2 weken dit alsnog een TurboTurbo wensen?

To be continued...